Jagielnik czekoladowy z malinami

Szczerze mówiąc desery i ciasta goszczą w mojej kuchni stosunkowo rzadko. Jeśli ktoś daje mi wybór między jedzeniem słodkim a słonym, to przeważnie wybiorę słone, a jak jem słodycze to w małych ilościach, bo szybko czuję się zasłodzona. Jednak czasem nabieram ochoty na coś słodkiego, a przy tym nieco bardziej wyszukanego niż kostka ulubionej czekolady. Szczególnie wtedy, gdy wybieram się w gości i wiem, że wszyscy będą tam zajadali ciasta pełne składników, których nie jadam. Właśnie z powodu odwiedzin u rodziny powstał przepis, którym się dziś z Wami dzielę - przepis na czekoladowy jagielnik, z malinową galaretką na górze i na spodzie z daktyli i orzechów.

Mam nadzieję, że będzie Wam smakował, bo u wśród moich testerów zebrał same wysokie noty :)

Dwie ważne sprawy, na które warto zwrócić uwagę: po pierwsze, kasza musi wchłonąć cały płyn, w którym się gotowała, bo inaczej masa nie będzie się dobrze trzymała. Po drugie, jeśli nie macie agaru, możecie pokombinować z nasionami chia i zamiast galaretki zrobić mus malinowy.

Czekoladowy jagielnik z galaretką malinową

Pakory

Muszę przyznać, że na co dzień raczej niewiele smażę. Przeważnie, jeśli robię kotlety, czy nawet placki, to raczej w wersji pieczonej. Nie chodzi nawet o to, że unikam tłuszczu – ja po prostu często nie mam cierpliwości do długiego stania przy patelni. Szczególnie zaś unikałam zawsze głębokiego smażenia, bo wizja obiadu skąpanego w tłuszczu trochę mnie przerażała. Tym razem jednak postanowiłam spróbować i okazało się, że nie taki diabeł straszny jak go malują. Przy odpowiedniej temperaturze oleju moje pakory w ogóle go nie wchłonęły i wyszły chrupiące i pyszne. Polecam Wam więc ten przepis z czystym sumieniem, bo to świetny sposób na przygotowanie warzyw w nieco innej niż zwykle wersji.

Pakory warzywne

Makaron w kremowym sosie z kalafiora

Wiem, wiem, kolejny przepis na makaron. Musicie jednak mi wybaczyć, ponieważ mam do niego ogromną słabość i ciągle gdy postanawiam jeść go mniej, znów ze mną wygrywa. Chyba powinnam przestać go kupować, bo nie mogę mu się oprzeć, gdy tak leży samotnie w szafce...

Dzisiejszy makaron to opcja na szybko - w tym samym czasie ugotowałam makaron i zrobiłam sos, więc całość trwała około 20 minut (liczę z czasem do zagotowania się wody i mleka sojowego). Jeśli więc wrócicie głodni z pracy, w szafce znajdziecie makaron a w zamrażarce kalafiora to oto macie świetny pomysł na obiad.

Nie pamiętam już, gdzie trafiłam na ten przepis po raz pierwszy, bo jest na tyle prosty, że już od dawna robię sos z pamięci. Dziś przedstawię Wam wersję podstawową, jednak sama czasem dodaję jakieś inne składniki, żeby nie było nudno - świetnie sprawdził się mrożony groszek, który nadał lekko słodkawego smaku i zmienił kolor sosu na ślicznie zielony. Pasują tu także np. suszone pomidory, różne orzechy w ramach posypki, no generalnie można pokombinować. 

Makaron w sosie z kalafiora

Duszone tofu w stylu azjatyckim

Szczerze muszę przyznać, że jestem zwolenniczką kuchni domowej i naprawdę sporadycznie zachwyca mnie jedzenie w restauracji. Tym większe było moje zaskoczenie, gdy pewnego dnia w lokalu, w którym jedzenie nakłada się samemu i potem talerz jest ważony, trafiłam na fantastyczne wręcz tofu z warzywami. Potem próbowałam odtworzyć ten smak, ale początki były trudne. Pamiętałam, że była tam cebula, papryka i marchewka, lecz nie znałam proporcji i za pierwszym razem wrzuciłam tyle marchwi, że całość wyszła bardzo słodka. Na szczęście, w końcu udało mi się uzyskać zadowalający efekt i właśnie się nim dzielę.

Ważne jest, żeby nie żałować cebuli - podczas duszenia mięknie i traci ostry smak, a jednocześnie dzięki niej sos ma świetny smak. Za pierwszym razem dałam jej mało i było średnio, więc nie popełniajcie tego błędu. Od siebie dorzuciłam też azjatyckie grzybki Shimeji, które znalazłam w supermarkecie i pokochałam je od pierwszego spróbowania. Jeśli ich nie znajdziecie zastąpcie je suszonymi grzybkami mun, w ostateczności boczniakami.

Tofu duszone z warzywami

Makaron ze szpinakiem i wędzonym tofu

Jak już pewnie nie raz pisałam uwielbiam makaron. Przeważnie jadam go z domowym pesto lub klasycznie, ze szpinakiem. Jednak nawet makaron ze szpinakiem można podać w innej niż zwykle odsłonie. Wersja, którą dziś zaprezentuję powstała z przypadku - po prostu nie udało mi się kupić mrożonego szpinaku, a to właśnie z nim najczęściej podaję makarony. Szpinaku świeżego też miałam niewiele, a dodatkowo zawsze się kurczy, więc musiałam improwizować. Za pierwszym razem dodałam do całości nieco brokuła, bo szpinaku było naprawdę mało. Jednak kolejne wersje to już szpinak w roli głównej, z dodatkiem wędzonego tofu (kocham to połączenie) i suszonych pomidorów.

Ulubiony makaron ze szpinakiem

Kulki z suszonych owoców i migdałów

W ostatnich latach na rynku pojawiła się masa zdrowych słodyczy, w których główny składnik stanowią daktyle. Osobiście całkiem za nimi przepadam, ale wiem, że dla wielu osób są zbyt słodkie i nie każdemu mogą pasować.

Postanowiłam pokombinować z innymi suszonymi owocami - w końcu w czym gorsze są nasze rodzime suszone morele i śliwki? W efekcie uzyskałam garść kulek, które nie zawierają innego cukru niż ten z owoców, a przy tym są naprawdę smaczne. Dzięki zastosowaniu mieszanych owoców nie są zbyt słodkie, ale jeśli ktoś woli bardziej dosłodzone przekąski zawsze można je na moment zamrozić, a następnie zanurzyć w topionej czekoladzie.

Przepis jest na małą porcję, ale wolę nie produkować od razu całej masy kulek, bo wolę urozmaicać sobie smaki podczas tygodnia - jeśli Wam zasmakują nic nie stoi na przeszkodzie aby proporcjonalnie zwiększyć ilości podanych składników.

Kulki z migdałami

Bezglutenowe bułki gryczane

Jak już wspominałam w poprzednim poście ostatnio musiałam przejść na dietę bezglutenową. Oznacza to eliminację pieczywa, które, na swoje nieszczęście, uwielbiam.

Kupne pieczywo bezglutenowe przeważnie ma w składzie całą masę niepotrzebnych dodatków, których nie chcę zjadać w nadmiernej ilości. Dlatego eksperymentuję z domowymi wypiekami, z raz lepszym, raz gorszym skutkiem.

Dzisiaj chciałabym przedstawić Wam przepis na gryczane bułeczki - wyszły nieco płaskie, ale szczerze mówiąc, lepsze płaskie bułeczki niż rozpadający się chleb bezglutenowy ze sklepu, który napchany jest spulchniaczami i emulgatorami.

Do bułeczek dodałam nieco suszonych ziół, żeby trochę zredukować gryczany posmak, który nie każdemu musi odpowiadać. Możecie jednak je pominąć, zwłaszcza jeśli chcecie zjeść bułki w wersji słodkiej.

Bezglutenowe bułki

Bezglutenowe ciasto czekoladowe

Kilka miesięcy temu usłyszałam od lekarza coś, co zmusiło mnie do kolejnej dużej zmiany w diecie - wróciła mi nietolerancja glutenu. W pierwszej chwili trochę się załamałam, bo jak połączyć weganizm i dietę bezglutenową? Co ja będę jadła? Szybko jednak wzięłam się w garść i zaczęłam szukać przepisów, które spełnią wszystkie moje wymagania oraz szukać bezglutenowych produktów na sklepowych półkach.

O ile z makaronem jest obecnie totalny luz, bo prawie wszędzie można dostać smaczny makaron kukurydziany w rozsądnej cenie, pieczywo można zastąpić waflami ryżowymi lub kupić bezglutenowe gotowce, o tyle ze słodyczami mam kłopot. Oczywiście jest spory wybór batoników na bazie daktyli, ale to jednak nie jest coś, czym można "pogrzeszyć". Gotowe ciastka, jakie udało mi się znaleźć w sklepie smakowały paskudnie, a kosztowały niemało. Dlatego postanowiłam spróbować samodzielnie upiec ciasto bez glutenu, no i oczywiście wegańskie. Wyszło całkiem nieźle, dlatego dzielę się przepisem, mimo nieco ciemnego zdjęcia - mam nadzieję, że mi wybaczycie.

Ważna uwaga - robiąc wegańskie ciasto nie nastawiajcie się, że wyjdzie Wam w smaku takie, jak klasyczna wersja. Będzie nieco bardziej suche i może się kruszyć, zwłaszcza na następny dzień. Najważniejsze jest jednak, że jest naprawdę smaczne, więc można mu wiele wybaczyć.

Bezglutenowe ciasto czekoladowe

Szybki i prosty gulasz z pieczarkami

Szybkie obiady z niewielu składników to bardzo często jedyna opcja na ciepły posiłek w tygodniu. Szczególnie teraz, gdy za oknem robi się ciemno zanim jeszcze dotrę do domu, zupełnie nie mam ochoty na przygotowywanie skomplikowanych dań, więc królują u mnie makarony, no ale ile można, prawda? Staram się więc jednak jakoś urozmaicać sobie to codzienne jedzenie i kombinować ze składnikami, które znajdę w szafkach i lodówce.

Ten przepis to improwizacja, ale na tyle udana, że postanowiłam się nim podzielić, bo przecież nie tylko ja mam czasem deficyt weny twórczej w kuchni. Do gulaszu polecam ugotować kaszę gryczaną i zjeść całość z kapustą kiszoną. Chociaż ja do wszystkiego podałabym kapustę, więc możecie równie dobrze dorzucić dowolną surówkę ;)

Gulasz z pieczarkami

Bezglutenowe pieczone "falafele"

Dlaczego falafele w cudzysłowie? Ano dlatego, że oryginalnie przygotowuje się je inaczej niż ja to uczyniłam. Nie oznacza to, że moje kotlety z ciecierzycy są gorsze, o nie! Wręcz przeciwnie - chrupiące z wierzchu, miękkie w środku, ale nie za miękkie, więc utrzymują kształt zamiast rozpadać się na kleistą masę pod wpływem nacisku.
Wydaje mi się, że ich sekret tkwi w zastosowaniu mąki z ciecierzycy, która perfekcyjnie wiąże masę. Duże znaczenie ma także dokładne rozdrobnienie ciecierzycy - aby było to możliwe należy ugotować ją od zera, ponieważ z puszki zawsze jest twardawa.

Pieczone falafele

Pasta słonecznikowo-pomidorowa

Przyznam szczerze, że lubię sklepowe gotowce do chleba, jak hummusy, czy pasztety sojowe. Jednak czasami łapią mnie wyrzuty sumienia i wtedy samodzielnie robię jakąś pastę czy pasztet, bo ile można faszerować się chemią? Dodatkowym plusem past domowych jest to, że kosztują zdecydowanie mniej niż smarowidła dostępne w sklepach, więc nic tylko tworzyć :)

Pasta z pestek słonecznika

Wegańskie bezy

Beza to coś, co jednoznacznie kojarzy się z białkiem jaja. Okazuje się jednak, że chyba naprawdę nie ma potrawy, której nie da się zweganizować. Wegańskie bezy są równie smaczne jak oryginalne, a ponadto wcale nie są bardziej skomplikowane w wykonaniu.

Bezy w wersji wegańskiej robi się w aquafaby. Cóż to takiego? Ta dziwnie brzmiąca nazwa to po prostu woda z puszki po ciecierzycy, bądź z wody jej gotowaniu. Ten produkt, tak często wylewany do zlewu i marnowany, jest bardzo przydatny w kuchni. Można ją wykorzystać na wiele różnych sposobów, ale dziś poprzestanę na przepisie na bezy - moje pierwsze bezy bez jajek. :)

Jako, że robiłam je po raz pierwszy zdecydowałam się na malutką porcję. Wykorzystałam aquafabę z jednej puszki, czyli w moim przypadku udało mi się jej uzyskać 1/4 szklanki. Cukier dodawałam na oko, bo wszelkie znalezione w sieci proporcje odnosiły się do większej porcji. Efekt wyszedł tak zadowalający, że następnym razem na pewno zrobię zdecydowanie więcej tych pysznych wypieków.

Wegańskie bezy

Pieczona jaglanka bez cukru

Dzisiaj nadal pozostajemy w temacie śniadań – tym razem na słodko.

Kasza jaglana jest uznawana za najzdrowszą z kasz, dlatego warto się na nią skusić, chociaż od czasu do czasu. Moim zdaniem najlepsza jest w wersji słodkiej, ponieważ nie czuć wtedy jej lekkiej goryczki, która może niektórym przeszkadzać.

Dzisiejsza jaglanka to naprawdę świetny pomysł na rozpoczęcie zimowego dnia – doskonała zarówno na ciepło, jak i na zimno, dzięki czemu można przygotować ją dzień wcześniej i chociażby zabrać do pracy/szkoły. Robi się ją łatwo i nie zawiera ani grama białego cukru. Mówiąc krótko, przyjemne z pożytecznym. J

Pieczona jaglanka

Placki z ciecierzycy

Śniadanie to podobno najważniejszy posiłek dnia. W tygodniu rzadko mam czas na cudowanie w kuchni i przeważnie kończy się na szybkiej kanapce zjedzonej już w pracy. Za to w weekend staram się mocno nadrabiać i wcinać wszystko to, na co normalnie nie pozwala mi pośpiech.

Moje ukochane śniadanie to wegańskie placki. Mogą być na słodko, ale świetne są też wszelkie wersje wytrawne, a szczególnie właśnie te - z ciecierzycy. Dzięki dużej zawartości białka sycą na długo. Wyśmienicie pasują do nich świeże warzywa, więc dodatkowo można dostarczyć sobie trochę witamin i błonnika. Co więcej, są w bezglutenowe, więc każdy może sobie na nie pozwolić.

Placki z ciecierzycy