Prosta sałatka z chrupiącym burakiem

Oto kolejny przepis z kategorii „weź co masz w lodówce i pomieszaj” – tym razem na sałatkę, która świetnie sprawdzi się na lunch lub lekką kolację.

Słodkawego buraka przełamałam kwaśnymi ogórkami kiszonymi, dzięki czemu sałatka ma zbilansowany smak. Z kolei dodatek kuskusu i ciecierzycy sprawia, że po jej zjedzeniu nie będziemy za chwilę głodni.

Całość powstaje w kilka chwil, pod warunkiem, że wcześniej podpieczecie buraka, bo to jedyny składnik, którego przygotowanie zabiera więcej czasu – ważne, aby nie upiec go do miękkości, ponieważ upieczony al dente fajnie komponuje się z pozostałymi, miękkimi składnikami.

W ramach dressingu świetnie sprawdzi się sos teriyaki – jest jednocześnie słony i słodkawy, więc świetnie podbija smak buraka.

Sałatka z burakiem

Pesto z natki marchewki

Jeśli zaglądacie tutaj nie po raz pierwszy, to na pewno wiecie, że kocham makaron i kocham pesto. 

Dzisiaj przed Wami kolejna odsłona tego pysznego sosu – tym razem z natki marchewki, mniej lubianej koleżanki natki pietruszki.

Pesto z natki marchewki jest zdecydowanie delikatniejsze niż pietruszkowe, więc spodoba się tym z Was, którzy nie przepadają za wyrazistym smakiem naci pietruszki. To świetny sposób na wykorzystanie liści, które normalnie lądują w śmietniku większości z nas – dzięki temu nie dość, że nie marnujemy jedzenia, to zyskujemy prosty i smaczny sos do makaronu.

Pesto z natki marchewki

Lazania ze szpinakiem i beszamelem

Powiem szczerze, że długo zbierałam się do lazanii. Bałam się, że makaron mi nie zmięknie i wszystko poleci do kosza, albo, że przywrze do dna naczynia i będę musiała jeść to prosto z gorącej foremki, no nie wiem. Obawiałam się tego dania i tyle. Może dlatego, że w przeszłości rzadko zdarzało mi się trafić na smaczną lazanię? Często okazywała się mdła od nadmiaru beszamelu, lub prawie całkowicie namoczona, przez co makaron i farsz zlewały się w jedną masę.

Ostatecznie podjęłam próbę i wyszłam z niej zwycięsko - lazania okazała się nie być trudna, a przygotowanie wegańskiego beszamelu absolutnie nie jest bardziej skomplikowane niż w przypadku klasycznego.

Do środka naładowałam szpinak, sos pomidorowy (dla przełamania smaku) oraz trochę przesmażonych pieczarek (bo były). Z farszem możecie kombinować do woli, ale teraz pozwolę sobie zaproponować moją wersję.

Lazania ze szpinakiem

Kruche tarty ze szpinakiem

Tarta ze szpinakiem to coś, co chodziło za mną od dawna. Koniecznie taka na kruchym spodzie, a nie jakimś francuskim gotowcu. Bałam się jednak, że ciasto mi nie wyjdzie, bo jak to tak: bez jajek i zimnego masła? Okazało się, po raz kolejny, że wszystko można i teraz kruche ciasto robi się zdecydowanie szybciej i łatwiej. Trzy składniki, chwila zagniatania, chwila chłodzenia i można ładować dowolny farsz.

Tarty ze szpinakiem

Pasztet z dwóch rodzajów fasoli

Pasztety to mój ulubiony dodatek do chleba. Za każdym razem staram się spróbować czegoś nowego i zrobić pasztet jeszcze lepszy od poprzedniego. Tym razem zdecydowałam się na pasztet z fasoli białej i fasoli pinto, z wyczuwalną nutą czosnku. Efekt tej kombinacji jest naprawdę pyszny a pasztet zaskakująco kojarzy mi się z mięsnymi wersjami.

Pasztet z dwóch rodzajów fasoli

Prosta pasta z czerwonej fasoli

Przyznam szczerze, że uwielbiam kanapki. Generalnie jestem fanką węglowodanów, ale próbuję nad tym zapanować i nie objadać się nimi bez opamiętania.

Gdy sięgam po kanapkę staram się, żeby była smaczna, ale jednocześnie zdrowa i pożywna. Dorzucam na wierzch warzywa, kiełki lub zioła, ale podstawę i tak stanowi pasta, która na niej ląduje. Najlepiej taka domowej roboty, szybka i prosta w wykonaniu, bez niepotrzebnych dodatków, które można znaleźć w gotowych smarowidłach.

Właśnie taka jest ta pasta - kilka prostych składników i pyszny smak, to co lubię najbardziej :)

Pasta z czerwonej fasoli

Focaccia z oliwkami i suszonymi pomidorami

Focaccia to moje ulubione pieczywo. Trochę przypomina pizzę bez sera, a jednocześnie można ją jeść z ulubionymi pastami niczym klasyczną bułkę czy chleb. Można ją zrobić w wersji podstawowej, jedynie lekko skropioną oliwą i posypaną aromatycznymi ziołami, lub dorzucić na wierzch ulubione dodatki.

Przygotowanie focacci też nie jakaś wielka filozofia, więc szczerze polecam wypróbowanie przepisu nawet tym, którzy uważają, że własne pieczywo jest zbyt skomplikowane.

Focaccię można zrobić  w dowolnym kształcie - ja zdecydowałam się na okrągły, ponieważ akurat taką foremkę miałam pod ręką.

Focaccia

Pieczone ziemniaki z buraczaną pastą

Pomysł na to danie zrodził się z moich upodobań kulinarnych i dostępnych w domu zapasów. Przecież skoro kocham ziemniaki, kocham buraki i oba te warzywa akurat mam, to czemu by ich nie podać razem? I to najlepiej nie jako dodatki do obiadu, tylko jako pyszną całość. Stąd pomysł na pieczone ziemniaki podane z pastą z pieczonego buraka i pestek słonecznika - idealny lekki obiad :)

Jeśli zostanie Wam pasta to nic tylko się cieszyć - idealnie sprawdzi się jako smarowidło na kanapki!

Pieczone ziemniaki z pastą z buraka

Surowy makaron z bazyliowym pesto

Zupełnie przypadkiem znów post z burakami. To chyba kwestia małego wyboru sezonowych warzyw, albo mam jakieś niedobory, które mój organizm sam próbuje zlikwidować poprzez zmuszanie mnie do ciągłego kupowania buraków. Nie wiadomo, ale ważne, że wyszło mi kolejne smaczne danie z wykorzystaniem tego warzywa, więc nie zamierzam marudzić.

W sieci od jakiegoś czasu królują makarony zrobione z warzyw. Od dawna kusiło mnie żeby zjeść takie lekkie danie, ale nie chciałam inwestować w specjalną maszynkę, więc odłożyłam sprawę na bok. Ostatnio jednak wpadł mi w ręce gotowy "makaron" warzywny - do wyboru marchew i burak. Nie będę pisała nazwy producenta, ale podpowiem, że jest to firma, która od dawna produkuje gotowe mieszanki sałat, a od pewnego czasu także miksy do smoothie :)

Gdy już miałam makaron z buraka pozostała kwestia tego, z czym go podać - zdecydowałam się na lekkie pesto z bazylii i czarne oliwki. Wyszło pyszne danie bez gotowania, które polecam na lunch lub kolację.

Surowy makaron z pesto

Buraczane pęczotto z tofu-fetą

Dziś mam dla Was przepis na eleganckie, lekkie danie. Tak, w przeciwieństwie do klasycznego risotto, ta wersja jest lekka, ponieważ nie dodajemy tyle tłuszczu w postaci masła i parmezanu, a jedynie odrobinę oleju do przesmażenia składników.

Pęczak to jedna z moich ulubionych kasz. Lubię sposób w jaki delikatnie strzela pod zębami i to, że idealnie komponuje się zarówno z lekkimi dodatkami, jak i cięższymi sosami. Postanowiłam wykorzystać go do przygotowania polskiej wersji włoskiego klasyka i podać w towarzystwie słodkich, pieczonych buraków oraz tofu-fety. Całość składa się na pyszne danie, w którym składniki idealnie się ze sobą łączą i uzupełniają. Słodycz buraka i wytrawny smak tofu, w połączeniu z pęczakiem i chrupiącymi pestkami słonecznika to połączenie, do którego z chęcią będę wracała.

Jeżeli chodzi o fetę z tofu – nie będę kłamać, że smakuje identycznie jak oryginał, jednak jest bardzo smaczna.  Słono-kwaśny, ale jednocześnie delikatny smak sprawia, że idealnie sprawdza się nie tylko w tej propozycji, ale także jako dodatek do sałatki greckiej, czy po prostu na kanapce.

Pęczotto z pieczonymi burakami

Pizza z serem z ziemniaka

Wszędzie trąbią o dniu pizzy to i ja mam dla Was pizzę. A raczej mini-pizze w liczbie mnogiej, bo akurat taki miałam kaprys ;) Pizze robiłam już w życiu wielokrotnie, ale odkąd jestem weganką nie jadłam jej jeszcze ani razu. Bo bez sera to nuda, a kupny ser wegański kosztuje majątek i drogi lub się nie topi... Powodów było kilka, ale wszystkie związane były z kwestią sera.
O serze z ziemniaka słyszałam już dawno, jednak ciągle nie mogłam go zrobić z powodu braku płatków drożdżowych. Średnio chciało mi się jechać po nie do specjalnego sklepu, a tym bardziej nie widziałam sensu żeby je zamawiać, bo więcej zapłacę za dostawę niż za sam produkt.
Ostatecznie podjęłam wyzwanie i zrobiłam płatki samodzielnie. A skoro tyle walczyłam z płatkami to cała reszta była już formalnością. Wyszło pysznie, więc szczerze polecam ten przepis!

Pizza wegańska

Aksamitny krem z soczewicą

Uwielbiam wszelkiego rodzaju zupy. Za ich największą zaletę uważam fakt, że przeważnie wychodzi ich spory garnek, co pozwala na szybkie zjedzenie pożywnego posiłku po powrocie do domu. W końcu odgrzanie zupy nie zajmie więcej czasu niż zrobienie kanapki, a jest to dużo zdrowsza niż bułka z kiepskiej jakości kupnym smarowidłem. Dodatkowo zupy dają multum możliwości – od czystych zup, które można podać z makaronem, ryżem czy do popicia pierogów, przez zupy naładowane kawałkami warzyw, po gładkie kremy, które idealnie rozgrzeją każdego zmarzlucha.

Moja dzisiejsza propozycja to warzywny krem, którego podstawę stanowi włoszczyzna. Często niedoceniana, przeważnie wykorzystywana do przygotowania bulionu, z którego następnie zostaje wyłowiona i często ląduje w koszu, w tej zupie zyskuje zupełnie nowy wymiar. Dzięki dodatkowi papryczki chilli zyskuje lekką ostrość, a czerwona soczewica sprawia, że całość ma przyjemną, kremową konsystencję. Z dodatkiem chrupiącej posypki, czy to z pestek, czy grzanek staje się prawdziwym przysmakiem.

Krem z czerwoną soczewicą

Pierogi ze szpinakiem i tofu

Chociaż przyznaję, że nie zawsze tak było, to od pewnego czasu uwielbiam pierogi. Mogłabym jeść je codziennie, w różnych wersjach smakowych, pieczone, gotowane, odsmażane, uparowane… ślinka mi cieknie na samą myśl. Dopóki byłam wszystkożerna sprawa była banalna – mogłam jeść wszystkie pierogi dostępne w sklepie. Jako wegetarianka ograniczyłam sobie wybór w kwestii nadzienia, ale nadal nie było dramatu. Na weganizmie, no cóż, sprawa się skomplikowała. Wybór zawęził się do pierogów z kapustą i grzybami oraz pierogów z soczewicą. A i to niewielu producentów oferuje w wersji wegańskiej.

Samodzielne lepienie pierogów to nigdy nie było to, w czym należał mi się medal. Dlatego prawdziwym zbawieniem okazał się zakup specjalnego urządzenia do pierogów. Brzmi poważnie, ale w rzeczywistości są to proste plastikowe „szczęki”, które kupiłam za jakieś 2 złote – najlepiej wydane 2 złote w moim życiu! Tylną częścią wykrawa się równe kółeczka,  następnie układa kawałek ciasta na górnej części, upycha farsz i ściska obie połówki razem. Sklejają się w mig i to porządnie, a przy tym całkiem estetycznie. Z całego serca polecam każdemu zaopatrzenie się w taki sprzęcik, bo naprawdę ułatwia życie i nawet zrobienie kilkudziesięciu pierogów na Wigilię nie będzie wydawało się aż takim wyzwaniem. J

Zdjęcie maszynki ratującej życie będzie pod koniec wpisu, a teraz czas na pierogi!

Pierogów zrobiłam niewiele, gdyż a) była to pierwsza próba ze „sklejaczem”, b) lubię mieć każdego dnia coś innego na obiad. Jeśli chcecie zrobić więcej, to mnóżcie składniki do woli. Najważniejsze są proporcje mąki i wody – mniej więcej 2 porcje mąki na 1 wody, a reszta pójdzie z górki.

Pierogi ze szpinakiem i tofu

Buddha Bowl

Buddha Bowl to ostatnimi czasy popularne danie. Widać to chociażby na Pintereście, gdzie po wpisaniu tej nazwy otrzymamy dziesiątki zdjęć i przepisów.

Co to takiego jest i skąd ta nazwa? Podobno chodzi o kształt miski, a dokładniej rzeczy biorąc o to, że jest krągła jak brzuch Buddy. To jedyne co może stanowić nawiązanie do jego figury ponieważ samo danie nie powinno być tuczące ;).

Przygotowanie „Miski Buddy” polega na połączeniu ze sobą składników w taki sposób, aby powstał zbilansowany posiłek.

Należy połączyć dobry produkt zbożowy (kaszę pełnoziarnistą, brązowy ryż czy komosę ryżową), zielone warzywa liściaste, produkt białkowy, kolorowe warzywa oraz dobry tłuszcz. Możliwości są nieograniczone, bo same zielone liście dają nam wiele opcji, a co dopiero warzywa. W ramach tłuszczu można zastosować, co oczywiste, dressing na bazie oliwy, ale można też dorzucić pestki, orzechy czy awokado. To świetny sposób na smaczny, pożywny i cieszący oko posiłek.

Moja wersja jest bardzo spolszczona, ponieważ wykorzystałam w niej głównie składniki, które na co dzień stosuje się w kuchni polskiej.

Buddha Bowl

Bezglutenowe pieczone "falafele"

Dlaczego falafele w cudzysłowie? Ano dlatego, że oryginalnie przygotowuje się je inaczej niż ja to uczyniłam. Nie oznacza to, że moje kotlety z ciecierzycy są gorsze, o nie! Wręcz przeciwnie - chrupiące z wierzchu, miękkie w środku, ale nie za miękkie, więc utrzymują kształt zamiast rozpadać się na kleistą masę pod wpływem nacisku.
Wydaje mi się, że ich sekret tkwi w zastosowaniu mąki z ciecierzycy, która perfekcyjnie wiąże masę. Duże znaczenie ma także dokładne rozdrobnienie ciecierzycy - aby było to możliwe należy ugotować ją od zera, ponieważ z puszki zawsze jest twardawa.

Pieczone falafele

Burgery z buraków

Jakiś czas temu w końcu pierwszy raz udało mi się wyskoczyć na wegańskiego burgera. Wybrałam wersję z buraków i tak mi posmakowała, że nie mogłam przestać o niej myśleć. Koniec końców postanowiłam podjąć próbę odtworzenia ich smaku w domu i... było naprawdę blisko. Burgery są lekko słodkawe, mają przyjemną konsystencję i idealnie pasują do wszelkich dodatków, które zwyczajowo dodaje się do burgerów.

Buraczane burgery

Smalec z fasoli

Często zdarza mi się ugotować za dużo fasoli, grochu czy soczewicy, bo po namoczeniu i godzinie gotowania znacznie zwiększają objętość. Nie lubię przez kilka dni jeść tego samego, więc zrobienie wielkiego gara obiadu odpada. Nie lubię także marnować jedzenia, więc nie wyrzucę. Wtedy z pomocą przychodzą wszelkiego rodzaju pasty do chleba.
W przypadku wegańskich smarowideł możliwości mamy prawie nieograniczone. Można dowolnie bawić się smakami i wykorzystać całą masę składników, które trzeba pilnie zużyć. Dzisiaj proponuję jeden z bardziej podstawowych przepisów  - przepis na smalec z fasoli.
Wiem, że niektórym nie podoba się wykorzystywanie "mięsnych" nazw w przypadku dań wegańskich, jednak tutaj nazwa "smalec" jest zdecydowanie bardziej odpowiednia niż "pasta z fasoli", bo smakiem naprawdę nawiązuje do oryginału :)

Smalec z fasoli

Wegańskie sushi z "łososiem"

Nowy Rok 2017 powitałam może bez przytupu, ale za to w doborowym towarzystwie Narzeczonego i naszego psiego dziecka o imieniu Pyza. Aby umilić sobie wieczór sylwestrowy i sprawić, żeby był nieco inny od standardowych sobotnich posiedzeń w domu postanowiliśmy zrobić sobie pyszne żarcie, a dokładniej sushi.

Sushi to jedno z tych dań, o które najbardziej obawiałam się porzucając mięso. Niby podstawowe składniki sushi są wegańskie, jednak przeważnie jada się sushi z rybami, więc sądziłam, że więcej nie będzie mi dane objadanie się makami, czy innymi nigiri. Wszystko zmieniło się, gdy spróbowałam śledzi z boczniaków, które udowodniły mi, że smak ryby jest do odtworzenia w wersji cruelty free. Jak tylko więc znalazłam w sieci przepis na łososia z marchewki wiedziałam, że nie ma co tracić czasu i poleciałam po składniki na sushi i "łososia". Wyszło pysznie i każdemu szczerze polecam :)

Wegańskie sushi

Placki ziemniaczane

Może wydawać się, że bez sensu dodawać przepis na tak sztampowe danie jak placki. Jednak doszłam do wniosku, że sama czasem poszukuję właśnie takich podstawowych przepisów, zwłaszcza jeśli chodzi o dania w wersji wegańskiej, bo jednak kiedyś wszędzie jako spoiwa używałam jajek.
Tak więc, dla osób z podobnymi kłopotami kulinarnymi wrzucam przepis na placki ziemniaczane.

Te placki różnią się trochę od większości jakie jadłam, ponieważ dzięki tarciu na dwóch rozmiarach oczek uzyskujemy ciekawszą teksturę i lepszą chrupkość. Jako, że jest to przepis podstawowy, będą dobrze smakowały z dodatkami na słono i na słodko.

Placki ziemniaczane

Nie-ryba w galarecie

Gdy po raz pierwszy zobaczyłam ten przepis nawet nie zagłębiałam się w szczegóły, bo byłam pewna, że to za trudne, że mi się nie uda, itp.
Okazało się jednak, że nie miałam racji, bo to danie robi się łatwo, szybko i przyjemnie.

Składniki potrzebne do wykonania nie-ryby w galarecie nie są szczególnie skomplikowane i trudno dostępne. Największy kłopot może być z agarem, jednak mi udało się go upolować w zwykłym markecie, w dziale "zdrowa żywność". To było moja premiera jeśli chodzi o galaretę z agaru i przyznam szczerze, że byłam przerażona, że nic z tego nie będzie. Jednak okazuje się, że ta substancja jest mniej kapryśna od żelatyny, a dzięki temu, że zaczyna się ścinać już w temperaturze pokojowej, wszystko idzie zdecydowanie szybciej. :)

WAŻNE: Bulion do tej potrawy MUSI być bardzo aromatyczny i esencjonalny, więc najlepiej sprawdzi się np. rosół idealny z przepisu Jadłonomii. Jeśli jednak nie macie czasu, poratujcie się lekkim wywarem z warzyw, doprawionym dobrej jakości kostką warzywną.

Przepis to zmodyfikowana wersja dania z bloga Weganon

Nie-ryba w galarecie