Jagielnik czekoladowy z malinami

Szczerze mówiąc desery i ciasta goszczą w mojej kuchni stosunkowo rzadko. Jeśli ktoś daje mi wybór między jedzeniem słodkim a słonym, to przeważnie wybiorę słone, a jak jem słodycze to w małych ilościach, bo szybko czuję się zasłodzona. Jednak czasem nabieram ochoty na coś słodkiego, a przy tym nieco bardziej wyszukanego niż kostka ulubionej czekolady. Szczególnie wtedy, gdy wybieram się w gości i wiem, że wszyscy będą tam zajadali ciasta pełne składników, których nie jadam. Właśnie z powodu odwiedzin u rodziny powstał przepis, którym się dziś z Wami dzielę - przepis na czekoladowy jagielnik, z malinową galaretką na górze i na spodzie z daktyli i orzechów.

Mam nadzieję, że będzie Wam smakował, bo u wśród moich testerów zebrał same wysokie noty :)

Dwie ważne sprawy, na które warto zwrócić uwagę: po pierwsze, kasza musi wchłonąć cały płyn, w którym się gotowała, bo inaczej masa nie będzie się dobrze trzymała. Po drugie, jeśli nie macie agaru, możecie pokombinować z nasionami chia i zamiast galaretki zrobić mus malinowy.

Czekoladowy jagielnik z galaretką malinową

Pakory

Muszę przyznać, że na co dzień raczej niewiele smażę. Przeważnie, jeśli robię kotlety, czy nawet placki, to raczej w wersji pieczonej. Nie chodzi nawet o to, że unikam tłuszczu – ja po prostu często nie mam cierpliwości do długiego stania przy patelni. Szczególnie zaś unikałam zawsze głębokiego smażenia, bo wizja obiadu skąpanego w tłuszczu trochę mnie przerażała. Tym razem jednak postanowiłam spróbować i okazało się, że nie taki diabeł straszny jak go malują. Przy odpowiedniej temperaturze oleju moje pakory w ogóle go nie wchłonęły i wyszły chrupiące i pyszne. Polecam Wam więc ten przepis z czystym sumieniem, bo to świetny sposób na przygotowanie warzyw w nieco innej niż zwykle wersji.

Pakory warzywne

Makaron w kremowym sosie z kalafiora

Wiem, wiem, kolejny przepis na makaron. Musicie jednak mi wybaczyć, ponieważ mam do niego ogromną słabość i ciągle gdy postanawiam jeść go mniej, znów ze mną wygrywa. Chyba powinnam przestać go kupować, bo nie mogę mu się oprzeć, gdy tak leży samotnie w szafce...

Dzisiejszy makaron to opcja na szybko - w tym samym czasie ugotowałam makaron i zrobiłam sos, więc całość trwała około 20 minut (liczę z czasem do zagotowania się wody i mleka sojowego). Jeśli więc wrócicie głodni z pracy, w szafce znajdziecie makaron a w zamrażarce kalafiora to oto macie świetny pomysł na obiad.

Nie pamiętam już, gdzie trafiłam na ten przepis po raz pierwszy, bo jest na tyle prosty, że już od dawna robię sos z pamięci. Dziś przedstawię Wam wersję podstawową, jednak sama czasem dodaję jakieś inne składniki, żeby nie było nudno - świetnie sprawdził się mrożony groszek, który nadał lekko słodkawego smaku i zmienił kolor sosu na ślicznie zielony. Pasują tu także np. suszone pomidory, różne orzechy w ramach posypki, no generalnie można pokombinować. 

Makaron w sosie z kalafiora

Duszone tofu w stylu azjatyckim

Szczerze muszę przyznać, że jestem zwolenniczką kuchni domowej i naprawdę sporadycznie zachwyca mnie jedzenie w restauracji. Tym większe było moje zaskoczenie, gdy pewnego dnia w lokalu, w którym jedzenie nakłada się samemu i potem talerz jest ważony, trafiłam na fantastyczne wręcz tofu z warzywami. Potem próbowałam odtworzyć ten smak, ale początki były trudne. Pamiętałam, że była tam cebula, papryka i marchewka, lecz nie znałam proporcji i za pierwszym razem wrzuciłam tyle marchwi, że całość wyszła bardzo słodka. Na szczęście, w końcu udało mi się uzyskać zadowalający efekt i właśnie się nim dzielę.

Ważne jest, żeby nie żałować cebuli - podczas duszenia mięknie i traci ostry smak, a jednocześnie dzięki niej sos ma świetny smak. Za pierwszym razem dałam jej mało i było średnio, więc nie popełniajcie tego błędu. Od siebie dorzuciłam też azjatyckie grzybki Shimeji, które znalazłam w supermarkecie i pokochałam je od pierwszego spróbowania. Jeśli ich nie znajdziecie zastąpcie je suszonymi grzybkami mun, w ostateczności boczniakami.

Tofu duszone z warzywami

Makaron ze szpinakiem i wędzonym tofu

Jak już pewnie nie raz pisałam uwielbiam makaron. Przeważnie jadam go z domowym pesto lub klasycznie, ze szpinakiem. Jednak nawet makaron ze szpinakiem można podać w innej niż zwykle odsłonie. Wersja, którą dziś zaprezentuję powstała z przypadku - po prostu nie udało mi się kupić mrożonego szpinaku, a to właśnie z nim najczęściej podaję makarony. Szpinaku świeżego też miałam niewiele, a dodatkowo zawsze się kurczy, więc musiałam improwizować. Za pierwszym razem dodałam do całości nieco brokuła, bo szpinaku było naprawdę mało. Jednak kolejne wersje to już szpinak w roli głównej, z dodatkiem wędzonego tofu (kocham to połączenie) i suszonych pomidorów.

Ulubiony makaron ze szpinakiem

Kulki z suszonych owoców i migdałów

W ostatnich latach na rynku pojawiła się masa zdrowych słodyczy, w których główny składnik stanowią daktyle. Osobiście całkiem za nimi przepadam, ale wiem, że dla wielu osób są zbyt słodkie i nie każdemu mogą pasować.

Postanowiłam pokombinować z innymi suszonymi owocami - w końcu w czym gorsze są nasze rodzime suszone morele i śliwki? W efekcie uzyskałam garść kulek, które nie zawierają innego cukru niż ten z owoców, a przy tym są naprawdę smaczne. Dzięki zastosowaniu mieszanych owoców nie są zbyt słodkie, ale jeśli ktoś woli bardziej dosłodzone przekąski zawsze można je na moment zamrozić, a następnie zanurzyć w topionej czekoladzie.

Przepis jest na małą porcję, ale wolę nie produkować od razu całej masy kulek, bo wolę urozmaicać sobie smaki podczas tygodnia - jeśli Wam zasmakują nic nie stoi na przeszkodzie aby proporcjonalnie zwiększyć ilości podanych składników.

Kulki z migdałami

Bezglutenowe bułki gryczane

Jak już wspominałam w poprzednim poście ostatnio musiałam przejść na dietę bezglutenową. Oznacza to eliminację pieczywa, które, na swoje nieszczęście, uwielbiam.

Kupne pieczywo bezglutenowe przeważnie ma w składzie całą masę niepotrzebnych dodatków, których nie chcę zjadać w nadmiernej ilości. Dlatego eksperymentuję z domowymi wypiekami, z raz lepszym, raz gorszym skutkiem.

Dzisiaj chciałabym przedstawić Wam przepis na gryczane bułeczki - wyszły nieco płaskie, ale szczerze mówiąc, lepsze płaskie bułeczki niż rozpadający się chleb bezglutenowy ze sklepu, który napchany jest spulchniaczami i emulgatorami.

Do bułeczek dodałam nieco suszonych ziół, żeby trochę zredukować gryczany posmak, który nie każdemu musi odpowiadać. Możecie jednak je pominąć, zwłaszcza jeśli chcecie zjeść bułki w wersji słodkiej.

Bezglutenowe bułki