Pikantny krem z pieczonej dyni

Nie wiem, czy jest jeszcze jakaś osoba, która nie jadła kremu z dyni. Przepisów na tę zupę można znaleźć w Internecie i książkach całą masę. Wydaje się, że w tym temacie zostało powiedziane już wszystko i nie ma sensu dodawać kolejnego przepisu. Jednak ja, chciałabym podzielić się kolejną wersją kremu z dyni – przede wszystkim dlatego, iż jest to mój autorski przepis, a takimi dzielę się najchętniej.

Na początek, od razu kilka uwag: zupę możecie przygotować na domowym bulionie warzywnym, dobrej kostce, lub wręcz na wodzie. W ostatnim przypadku będzie wymagała mocniejszego doprawienia, ale nadal będzie smaczna.

Przed dodaniem papryczki chilli warto sprawdzić czy jest bardzo ostra. Czasem można trafić na okaz, który nawet po pozostawieniu pestek będzie łagodnie pikantny. Czasem zaś mały kawałek może sprawić, że osoba wrażliwa nie podoła zjedzeniu nawet dwóch łyżek zupy. Polecam więc dodawać ją stopniowo, lub sprawdzić jej ostrość już przed upieczeniem.

Ilość wybranego płynu, który dodacie do zupy dostosujcie do swoich preferencji. Najlepiej dodawać go stopniowo, aż do uzyskania pożądanej konsystencji.

No, to skoro wszystko jasne, to lecimy z przepisem.

Pikantny krem z pieczonej dyni

Czekoladowa gryczanka

Od razu muszę przyznać, że nie przepadam za śniadaniami na słodko. Generalnie, jak jestem głodna, to zawsze mam ochotę na coś na słono. Czasem jednak mam taki wyjątkowy dzień, że najdzie mnie na coś innego - placki, owsiankę, czy właśnie gryczankę.

Płatki gryczane to fajna alternatywa dla klasycznych płatków owsianych. To dobra opcja szczególnie dla osób, które muszą unikać glutenu, ale oczywiście nie tylko dla nich. Smak płatków gryczanych jest dość intensywny, dlatego warto zestawić je z czymś, co nieco go zamaskuje. Idealnie w tej roli sprawdzi się gorzka czekolada, dzięki której gryczanka zyska nie tylko smak, ale także przyjemną, gładką konsystencję. Na wierzch można dorzucić to, co akurat mamy pod ręką - ja zdecydowałam się na śliwki i miks orzechów.

Gryczanka czekoladowa

Ekspresowy makaron

Długo zastanawiałam się, czy jest sens dodawać przepis na ten makaron. Jest tak prosty, że pewnie każdy, kto umie chociaż zagotować wodę dałby sobie radę z jego przygotowaniem, receptura jest ultra prosta, no i jest to dość znane danie. Doszłam jednak do wniosku, że czasami najprostsze rozwiązania przychodzą nam do głowy jako ostatnie i może komuś przyda się inspiracja.

Dzisiejsza wersja to mój przepis „bazowy”,  na podstawie którego, można przygotować wiele wariacji – do czego szczerze zachęcam. Przykład? Zamiast posypać danie natką, dodajcie pod koniec przygotowania świeży szpinak i poczekajcie aż nieco zmięknie. Wiem, że to już nie będzie oryginalna włoska receptura, ale mam nadzieję, że nikt się nie obrazi ;)

Największą robotę w tym daniu robi dodatek płatków drożdżowych. W wersji niewegańskiej danie jada się posypane serem, ale nadal jest to makaron ze smakową oliwą. Płatki drożdżowe zmieniają nieco konsystencję sosu, który dzięki nim przyjemnie otula makaron. Jeśli akurat ich nie macie to i tak będzie ok, jednak z płatkami… no niebo!

Makaron aglio oglio e peperoncino

Błyskawiczne curry

Jeśli jest jakakolwiek osoba, która jeszcze czasem tu zagląda to bardzo dziękuję. Wiem, że to nieładnie porzucać bloga na prawie rok i to na dodatek bez żadnego uprzedzenia. Niestety, zabrakło mi weny i nie miałam Wam nic ciekawego do przekazania, więc postanowiłam zrobić sobie przerwę.

Dziś wracam, ponieważ poczułam, że muszę się z Wami podzielić przepisem na szybkie i pyszne curry. Oryginalny przepis pochodzi z programu "15 minut Jamiego Olivera" - mi niestety zajęło to nieco dłużej, ale i tak nie więcej niż pół godziny. I to ze zmywaniem na bieżąco! Szczerze polecam ten przepis każdemu, kto nie ma czasu na długie stanie przy garach, a chce zjeść coś sycącego i zdrowego.

Szybkie curry 

Jagielnik czekoladowy z malinami

Szczerze mówiąc desery i ciasta goszczą w mojej kuchni stosunkowo rzadko. Jeśli ktoś daje mi wybór między jedzeniem słodkim a słonym, to przeważnie wybiorę słone, a jak jem słodycze to w małych ilościach, bo szybko czuję się zasłodzona. Jednak czasem nabieram ochoty na coś słodkiego, a przy tym nieco bardziej wyszukanego niż kostka ulubionej czekolady. Szczególnie wtedy, gdy wybieram się w gości i wiem, że wszyscy będą tam zajadali ciasta pełne składników, których nie jadam. Właśnie z powodu odwiedzin u rodziny powstał przepis, którym się dziś z Wami dzielę - przepis na czekoladowy jagielnik, z malinową galaretką na górze i na spodzie z daktyli i orzechów.

Mam nadzieję, że będzie Wam smakował, bo u wśród moich testerów zebrał same wysokie noty :)

Dwie ważne sprawy, na które warto zwrócić uwagę: po pierwsze, kasza musi wchłonąć cały płyn, w którym się gotowała, bo inaczej masa nie będzie się dobrze trzymała. Po drugie, jeśli nie macie agaru, możecie pokombinować z nasionami chia i zamiast galaretki zrobić mus malinowy.

Czekoladowy jagielnik z galaretką malinową

Pakory

Muszę przyznać, że na co dzień raczej niewiele smażę. Przeważnie, jeśli robię kotlety, czy nawet placki, to raczej w wersji pieczonej. Nie chodzi nawet o to, że unikam tłuszczu – ja po prostu często nie mam cierpliwości do długiego stania przy patelni. Szczególnie zaś unikałam zawsze głębokiego smażenia, bo wizja obiadu skąpanego w tłuszczu trochę mnie przerażała. Tym razem jednak postanowiłam spróbować i okazało się, że nie taki diabeł straszny jak go malują. Przy odpowiedniej temperaturze oleju moje pakory w ogóle go nie wchłonęły i wyszły chrupiące i pyszne. Polecam Wam więc ten przepis z czystym sumieniem, bo to świetny sposób na przygotowanie warzyw w nieco innej niż zwykle wersji.

Pakory warzywne

Makaron w kremowym sosie z kalafiora

Wiem, wiem, kolejny przepis na makaron. Musicie jednak mi wybaczyć, ponieważ mam do niego ogromną słabość i ciągle gdy postanawiam jeść go mniej, znów ze mną wygrywa. Chyba powinnam przestać go kupować, bo nie mogę mu się oprzeć, gdy tak leży samotnie w szafce...

Dzisiejszy makaron to opcja na szybko - w tym samym czasie ugotowałam makaron i zrobiłam sos, więc całość trwała około 20 minut (liczę z czasem do zagotowania się wody i mleka sojowego). Jeśli więc wrócicie głodni z pracy, w szafce znajdziecie makaron a w zamrażarce kalafiora to oto macie świetny pomysł na obiad.

Nie pamiętam już, gdzie trafiłam na ten przepis po raz pierwszy, bo jest na tyle prosty, że już od dawna robię sos z pamięci. Dziś przedstawię Wam wersję podstawową, jednak sama czasem dodaję jakieś inne składniki, żeby nie było nudno - świetnie sprawdził się mrożony groszek, który nadał lekko słodkawego smaku i zmienił kolor sosu na ślicznie zielony. Pasują tu także np. suszone pomidory, różne orzechy w ramach posypki, no generalnie można pokombinować. 

Makaron w sosie z kalafiora