Nareszcie zaczął się sezon i piękne, pomarańczowe dynie pysznią się na sklepowych półkach. Wiem, że jesień dla niewielu osób jest ukochaną porą roku, ale sezon na dynię i grzyby to moim zdaniem jej duży plus, więc warto jej wybaczyć coraz krótsze dni i chłodniejsze poranki i zacząć doceniać bogactwo smaków, jakie ze sobą przynosi.
Dynia większości znanych mi osób kojarzy się głównie z haloweenową ozdobą, ponieważ przeraża je rozmiar tego warzywa. Trudno pochłonąć całą na raz, a przecież nie po to się ją kupuje, żeby 3/4 wylądowało w koszu. Jeśli należycie do grona dyniosceptyków, to pragnę rozwiać Wasze obawy - w sklepach często można kupić dynię już pokrojoną, co znacznie ułatwia sprawę. Całą dynię natomiast można spokojnie dłużej przechowywać w domu i nic jej nie będzie - ważne, żeby była nieuszkodzona.
Jeśli już napoczniecie dynię, warto od razu pokroić ją na kawałki i, bez wcześniejszego obierania, upiec do miękkości. Wtedy z łatwością wydrążycie ze skóry miąższ, który można zblendować na puree i zamrozić, żeby cieszyć się smakiem dyni, gdy już nie będzie opcji, aby kupić świeżą.
Mój dzisiejszy przepis wykorzystuje właśnie dyniowe puree. Wykorzystywałam je w swojej kuchni wielokrotnie, ale wcześniej nie zdecydowałam się zastosować go jako składnika sosu do makaronu. Okazało się, że z połączenia kilku prostych składników wyszedł sos jak się patrzy, który szczerze polecam.
Makaron w sosie z pieczonej dyni