Na pierwszy ogień poszedł pasztet, bo ma szanse najdłużej postać. Znaczy się teoretycznie, bo może się nie zepsuje do niedzieli, ale za to nie wiem, czy dam radę się powstrzymać przez pożarciem go w ciągu kolejnej doby. To o tyle zaskakujące, że nie jest to mój pierwszy pasztet ze strączków, ale za to pierwszy raz wyszedł mi taki dobry. Na dodatek jest to pasztet, który sama wymyśliłam, więc radość jest podwójna. :)
Pasztet wychodzi na tyle zbity, że się nie rozpada, jednak na tyle miękki, że przyjemnie rozpływa się w ustach. Dzięki dodatkowi gałki muszkatołowej przypomina mięsne pasztety, co jest jego zaletą, szczególnie jeśli ktoś, tak jak ja, nie odstawił mięsa przez wzgląd na jego smak (bo go lubił), lecz ze względów etycznych.
Pasztet z grochu i soczewicy
