Omlet z ciecierzycy

Śniadanie to ponoć najważniejszy posiłek dnia. O ile o to nadal kłócą się spece od żywienia, o tyle w jednej kwestii nie mam wątpliwości: śniadania to mój ulubiony posiłek w ciągu dnia.

Uwielbiam mieć rano więcej czasu i móc wykombinować coś pysznego, co poprawi mi humor na resztę dnia. Zdarza się, że już wieczorem, gdy kładę się spać, rozpoczynam planowanie śniadania. Może to szalone, ale dzięki temu poranek jest dla mnie mniej straszny, więc nie jest to szaleństwo pozbawione plusów.

Wiem, że wiele osób uwielbia słodkie śniadania, ale ja bardzo rzadko mam na takie ochotę. Przeważnie wybieram kanapki, sojowe parówki czy tofucznicę (moje ostatnie uzależnienie <3), ale ile można jeść to samo? Czasem trzeba wymyślić coś innego, stąd pomysł na zjedzenie omletu z ciecierzycy. 

Przepis jest bardzo prosty, jednak wymaga nieco cierpliwości, ponieważ ciasto powinno godzinę odpoczywać zanim rozpoczniemy smażenie. Najlepiej więc wstać, od razu pomieszać składniki i zacząć szykować się do wyjścia. Jeśli nie zajmuje Wam to aż godziny (mi na pewno nie) to trudno, po 30-40 minutach i tak omlet powinien być ok.

A co na wierzch? Najlepiej masa świeżych warzyw z lekkim dressingiem, ketchupem, lub solo. Do tego pyszna herbata lub kawa i od razu dzień staje się piękniejszy!

Omlet z ciecierzycy

Tofucznica i pasta bezjajeczna

Początkowo miał to być wpis tylko o tofucznicy, czyli popularnym odpowiedniku tradycyjnej jajecznicy. Jednak składniki na te dwie rzeczy są niejako wspólne, więc postanowiłam dorzucić przepis na pastę bezjajeczną, bo czemu nie. Tofucznicę i pastę przygotowałam z jednej kostki tofu naturalnego, jednego pęczka szczypioru i z dodatkiem tej samej soli jajecznej. Dalej trochę się różnią, ale nadal nie trzeba strasznie kombinować, więc warto przyrządzić je hurtem, zwłaszcza, jeśli jako jedyni domownicy jadacie tofu, bo reszta uwierzyła w żarcik "Tofu a to mniam".

Oba przepisy to klasyka gatunku, jednak postanowiłam je dodać, bo a nuż, trafi do mnie ktoś, kto jeszcze się z nimi nie spotkał. Zresztą moja pierwsza próba z tofucznicą była tak  udana, że nawet nie chcę próbować innych wersji (póki co) i mam ochotę jeść ją na każdy posiłek w ciągu dnia. Smakuje mi nawet dużo bardziej od pierwowzoru, co dodatkowo cieszy :)

Zdjęcie pasty bezjajecznej jest spontaniczne, stąd obecność Pyzy. Trzeba jednak dodać jakieś foto poglądowe do przepisu, więc mam nadzieję, że wybaczycie piesełowi, że wszedł w kadr :)

Tofucznica